همه گويند كه: تو عاشق اويي
    گر چه دانم همه كس عاشق اويند 
         ليك مي ترسم ، يارب 
               نكند راست بگويند ؟
                  روشني
                     اي شده چون سنگ سياهي صبور
                         پيش دروغ همه لبخندها 
                            بسته چو تاريكي جاويدگر
                                خانه به روي همه سوگندها
                                    من ز تو باور نكنم ، اين تويي ؟
                                        دوش چه ديدي ، چه شنيدي ، به خواب ؟
                                              بر تو ، دلا ! فرخ و فرخنده باد
                                                    دولت اين لرزش و اين اضطراب 
                                                         زنده تر از اين تپش گرم تو
                                                              عشق نديده ست و نبيند دگر
                                                                    پاكتر از آه تو پروانه اي 
                                                                         بر گل يادي ننشيند دگر

                                                                      شعر از مهدی اخوان ثالث